เมื่อวันที่ฟ้าหมอง ให้เธอมองไปบนฟ้า
ลมจะพัดพาเมฆคล้ำ ให้เคลื่อนจางหาย
ฝนที่หล่นพร่ำ ไม่นานฟ้าจะสดใส
แผลทีช้ำใน ไม่นานจะจางและซ่าลง

เมื่อวันที่ฟ้าร้อง ให้เธอมองไปบนฟ้า
พายุที่พัดพา จะล้างคราบน้ำตาให้แห้งไป
เรื่องราวที่ร้ายๆ ที่ค้างคาอยู่ในใจ
ลมจะพัดไป ตามใจ ตามกาลเวลา

เมื่อวันที่ฟ้าหมอง ให้เธอมองไปรอบข้าง
ว่ายังมีใครบ้าง ที่ยังหิวร้องโหยหา
ใช่อยู่เพียงลำพัง หมดหวังเสียเวลา
จงลุกขึ้นมา กล้าที่จะก้าวเดินต่อไป